Debuut Harkema in klassieker 24u van Spa Francorchamps = overwinning!

PS Autosport coureur Mathijs Harkema boekt tijdens zijn debuut in de 24 uurs race op het circuit van Spa Francorchamps 2 grote successen: Overwinning in zijn klasse en de beste Porsche in het algemeen klassement.
Verslag van Peter Harkema, vader van Mathijs en tevens directeur van Chateau Neercanne, Maastricht.

Het was letterlijk loon na hard werken. Er hadden zich 62 teams ingeschreven voor deze legendarische race van wereldformaat. Mathijs was fit en had er zin in. Die passie was ook voelbaar bij alle leden van het Level Racing team dat aangevoerd wordt door oud coureur Olivier Muytjens.

Tijdens de vrije trainingen liet Mathijs zowel bij daglicht als in het donker zien dat hij snel was. Dat gaf moed voor de kwalificatie van zaterdag. Mathijs: “ik had me voorgenomen om de race zonder brokken uit te rijden en veel ervaring op te doen". Overigens was dat ook de insteek van de 3 overige coureurs in het team. Bevlogenheid, warmte en letten op details en het toepassen van de juiste tactiek waren zo wat ijzers die dit weekend in het vuur lagen.

De kwalificatie is en blijft natuurlijk belangrijk, maar de race duurt wel 24 uur. Mathijs:”ik heb tijdens de kwalificatie nog wel een hachelijk moment gekend. Tijdens de nachtkwalificatie vernam ik dat ik bij het oprijden van de ’s werelds misschien wel mooiste en snelste bocht  “Eau Rouge”, de motor haperde. "Ik was bang dat de motor stil zou vallen. Via de boordradio werd mij verteld dat ik iets moest activeren om de benzinetoevoer weer op gang te brengen. Dat lukte niet en dat betekende dat ik met 40 kilometer per uur nog ruim 6 kilometer moest afleggen om mijn team in de pits te bereiken. Dat waren echt hele lange minuten, want ik zag in mijn spiegels de felle koplampen komen van de snelle jongens die zich met ruim 240 km per uur aan het kwalificeren waren. Om die reden kon ik ook niet zo maar even van de ideale lijn af en de auto aan de kant zetten was natuurlijk ook geen optie, want dan was mijn kwalificatie ook om zeep. Gelukkig letten mijn collega coureurs goed op en konden zij mij steeds op het allerlaatste moment ontwijken. Het is dan ook allemaal gelukkig goed gekomen en hoe zo zou blijken."

Dan de race. Zaterdag 16.00 uur start mijn teamgenoot Kurt Dujardin, een ervaren en sympathieke Belg die eigenlijk aan elke race wel heeft deelgenomen. Het veld kent 62 bolides en het klinkt indrukwekkend als de hele meute vertrekt voor deze 24 uurs race die het best vergeleken kan worden met een ware aanslag op mens en machine. Kurt komt na 1 uur binnen. Banden worden gewisseld en er wordt benzine getankt. Teamgenoten “Brodi” en Cristophe Corten rijden elk hun stints en dan mag Mathijs zijn opwachting maken. Er werd inmiddels geklaagd over het feit dat de vierde versnelling “er niet goed in ging”. Toen waren er nog 18 uur te gaan. Er moest dus vanaf dat moment heel zuinig met het materiaal omgegaan worden en er moest zelfs bij het op en terugschakelen gebruik gemaakt gaan worden van de koppeling. Met die wijsheid moest er verder gekoerst worden. Mathijs liet weer zien snel te zijn. Hij beleefde veel plezier aan zijn race. Dat kon je zien aan de manier van rijden en aan zijn prima rondetijden. Maar het mooiste moest nog komen. 

Ook de stints in de nacht gingen goed. Toen het rond 5.00 uur licht werd lag het team op een overall keurig 26e plaats en op een 2e plaats in hun klasse. Het team dat Level voor zich moest dulden had 4 toppiloten (allen actief in de prestigieuze Porsche Carrera Cup) met o.a. Bergmeister, Krumbach en Asch. Andy Jaenen, absolute insider in de internationale autosport, was steeds aanwezig bij ons team en ook hij genoot van de prestaties op dat moment. Andy verwoordde het wel heel leuk op facebook. Hij had het na de race over een score: Mathijs – Bergmeister, Krumbach und Asch 3-0.

Wat was het geval. Op een gegeven moment ligt het bovengenoemde team mijlenver voor. Het ging zelfs om een heel groot aantal rondes. Mathijs: “wij hadden ons voorgenomen om rustig te blijven. Wij wilden niet meer dan uitrijden en we waren zelfs dan zeker van een tweede plaats in onze klasse. Dat was voor ons al de kers op de racetaart.

Dan ziet en meldt Andy Jaenen plots dat onze concurrent in de pits staat. Op de TV beelden zien we dat het gaat om een kapotte versnellingsbak. Zo’n klus klaren duurt een tijdje, dus dat was voor ons reden om er nog maar eens echt goed voor te gaan zitten.

Mathijs “rijdt het licht uit zijn ogen” en na 2 uur en 15 minuten staat zijn team 10 rondes voor op de concurrent. Nu uitrijden zou betekenen dat we zouden winnen. Mathijs: “mijn remschijven waren op. Het remmen was niet meer dan ijzer op ijzer. Dat was natuurlijk te gevaarlijk, dus ik moest binnen komen. Die reparatie duurde inclusief het binnenkomen en uitrijden ruim 10 minuten met als saldo dat onze voorsprong geslonken was tot 4 rondes. Het is verplicht om alle rijders in te zetten gedurende een minimale tijd. Wij als team wisten ook welke rijder wat sneller en welke rijder wat trager was. Met die “ingrediënten zijn we aan de slag gegaan om het recept te koken”, om maar eens in de termen van Château Neercanne te spreken. Overigens stond het logo van het Château trots op de Porsche 997 GT3. Kurt en Brody reden hun stints en daarna kwam Cristophe nog in actie. Christophe liet weten dat hij door rugklachten na ruim een uur niet verder kon en Mathijs moest dan ook de laatste 2 uur en 3 kwartier volmaken tot aan de finish. Mocht hij door vermoeidheid overmand worden dan zou Kurt stand-by staan. De laatste 2 uur en 3 kwartier hebben we als team misschien wel het meest genoten. Mathijs reed meteen snelle en vooral constante tijden. Wij wisten dat als hij rondetijden zou blijven rijden van rondes 2.30 minuten dat ons team als eerste in de klasse het zwart wit geblokt zou zien. Met die opdracht heeft hij de klus goed en professioneel geklaard. Bergmeister op het podium: “wer hat bei euch den letzten Stint gefahren?” "Ich!!" zei Mathijs. "Dann hasst du fast 3 Stunden" gefahren. "Ja" zei Mathijs, Bergsteiner: “ich gratuliere”. Mooie woorden van zo’n grote internationale Porscherijder.

De champagnekurk kon er af. Het team (uiteindelijk 17e overall) ging helemaal los. Iedereen was gelukkig. De familie Muytjens (ze hadden het qua gastvrijheid echt heel erg goed en gemeend voor elkaar), teambaas Olivier Muytjens, de twee ingenieurs met hun monteurs en alle aanwezigen die 24 uur steeds gedetailleerd, bevlogen en gepassioneerd bezig waren geweest, waarvoor onze oprechte dank. En dan de Kinesist, hij was duidelijk een belangrijke schakel in het geheel. Die zei Ans en mij na afloop over Mathijs die dit weekend vanaf donderdag meer dan 11 uur heeft gereden:”Ihr Sohn ist kein Mensch das ist eine Maschine”. Maar het was gewoon Mathijs die heel veel plezier beleefde aan zijn sport en daar dan ook alles voor over heeft.